در چند سال گذشته، من یا یک ساعت عقربه‌ای می‌پوشیدم یا شیائومی بند ۶ را برای پیگیری ساده قدم‌ها و زمان استفاده می‌کردم. اپل واچ را انتخاب نکردم چون همیشه فعال نبودم، نیازی به چک کردن نوتیفیکیشن‌هایم احساس نمی‌کردم و نمی‌خواستم هر روز به شارژ کردن ساعت فکر کنم.

امسال، فرصتی پیدا کردم تا گوگل پیکسل واچ ۴ جدید را تست کنم، که باعث شد احساس کنم شاید دوباره شروع به پوشیدن ساعت‌های هوشمند کنم.

من همیشه به ساعت‌های گرد علاقه خاصی داشته‌ام. یکی از اولین ساعت‌های هوشمندی که داشتم موتو ۳۶۰ بود و من عاشق طراحی گرد آن بودم.

پیکسل واچ ۴ دارای صفحه نمایش Actua 360 خمیده گنبدی شکل با حاشیه‌های نازک‌تر نسبت به ساعت سال گذشته است. من مدل ۴۱ میلی‌متری را برای تست دارم، اما شخصاً برای باتری و صفحه نمایش بزرگ‌تر، مدل ۴۵ میلی‌متری را انتخاب می‌کردم. صفحه نمایش نیز با ۳۰۰۰ نیت روشنایی پیک، روشن‌تر است و استفاده از آن را در نور روز آسان‌تر می‌کند.

عمر باتری پیکسل واچ ۴ عالی است، حتی با اندازه کوچک‌تر. در روزهایی که فعالیت‌های سبکتری دارم، توانسته‌ام بیش از یک روز از ساعت استفاده کنم.

اگرچه پیکسل واچ ۴ شارژر اختصاصی دارد که می‌توانید ساعت را مانند یک دیسک روی پایه قرار دهید، اما سرعت شارژ آن این موضوع را جبران می‌کند.

گوگل تبلیغ می‌کند که می‌توانید این ساعت را در ۱۵ دقیقه از ۰٪ به ۵۰٪ و در ۴۵ دقیقه از ۰٪ به ۱۰۰٪ شارژ کنید. در حالی که زمان‌بندی واقعی دقیقاً با این اعداد مطابقت ندارد، من زمان‌های شارژی را دیدم که به این ارقام نزدیک بود. مزیت این شارژ سریع این است که همیشه می‌توانید ساعت خود را هنگام درست کردن قهوه یا انجام یک کار سریع در خانه شارژ کنید و انرژی کافی برای طول روز دریافت کنید.

تناسب اندام و نرم‌افزار

من عمدتاً از گوگل پیکسل واچ ۴ برای پیگیری جلسات پدل‌بال و پیاده‌روی خود استفاده کردم. به جز کالری سوزانده شده، هیچ بینش خاصی در مورد حرکات ورزشی وجود نداشت. در ۱۵ روز گذشته، شروع به رفتن به باشگاه کرده‌ام و به جز حالت تردمیل و الیپتیکال، حالت‌های تخصصی برای تجهیزات خاص باشگاه وجود ندارد. در عوض، باید از بین گزینه‌هایی مانند تمرینات مرکزی، وزنه یا حالت تمرین عمومی، بر اساس تمرینی که انجام می‌دهید، انتخاب کنید.

این ساعت ویژگی‌های بیشتری برای کسانی دارد که می‌دوند - اما با آب و هوای دهلی و AQI وحشتناک فعلی، این امکان‌پذیر نیست. همچنین پس از ۱۵ دقیقه فعالیت مداوم، تمرینات قلبی عروقی را تشخیص می‌دهد، اما در هنگام پیاده‌روی، این تشخیص برای من گاهی درست و گاهی غلط بوده است. معیار دیگری که برای من نادرست بوده، شمارش طبقات است. در روزهایی که به کافه پیاده‌روی کرده‌ام، شمارش بسیار بالایی برای آن دیده‌ام و در روزهایی که چندین بار به تراس خود رفته‌ام، تعداد طبقات بالا رفته نادرست است.

من کسی نیستم که ساعتم را برای خوابیدن بپوشم. با پیکسل واچ ۴، مجبور شدم خودم را از نظر ذهنی آموزش دهم که ساعت را بپوشم تا بتوانم درک بهتری از امتیازات خواب و آمادگی داشته باشم. پس از چند هفته استفاده، به طور منظم ساعتم را برای خواب می‌پوشیدم. با این حال، بینش اضافی یا عملی در مورد امتیاز خواب یا آمادگی در خلاصه روزانه در ساعت دریافت نمی‌کنید. پیشنهاداتی در برنامه Fitbit در مورد آمادگی دریافت می‌کنید، اما همین. با اضافه شدن هوش مصنوعی بیشتر به برنامه‌های تناسب اندام، گوگل باید بازی خود را ارتقا دهد.

طراحی جدید رابط کاربری Material UI گوگل برای ساعت تازه و مطابق با تم Pixel Fold من است. اپلیکیشن آب و هوا برای پیش‌بینی‌های ساعتی و روزانه بسیار دلپذیر است. تنها ایراد من این است که کاش اپلیکیشن ورزش اجازه می‌داد بیش از سه نوع تمرین از طریق شروع سریع در دسترس باشد. می‌توانستم ساعتم را بالا بیاورم تا با Gemini صحبت کنم، که جالب است، اما فراتر از راه‌اندازی تایمر، پرسیدن به‌روزرسانی‌های ورزشی گاه به گاه و شروع یک تمرین، هرگز به Gemini نیاز نداشته‌ام که همیشه در دسترس باشد.

من از به‌روزرسانی اخیر پیکسل واچ ۴ که به من اجازه می‌دهد از ژست نیشگون برای رد کردن اعلان‌ها، پخش یا مکث ویدیوها یا موسیقی، یا حتی تکان دادن مچ دستم برای رد کردن تماس‌ها استفاده کنم، لذت برده‌ام.

ایراداتی که به ساعت داشتم در استفاده روزمره آزارم نداد. صفحه نمایش فوق‌العاده است، تجربه نرم‌افزار و تناسب اندام در کل عالی است، و صفحه نمایش، همراه با طراحی جدید، ارتقایی نسبت به نسل قبل است. با این حال، چیزی که بیش از همه مرا به سمت ساعت کشاند و باعث شد به آن پایبند بمانم، ترکیب عمر باتری و شارژ سریع است.

در مجموع، پیکسل واچ ۴ یکی از بهترین ساعت‌های هوشمند اندرویدی موجود است.